26 Ocak 2012 Perşembe

Türk Propolisinin Biyolojik Değeri

Bulgaristan’dan bir, Türkiye’den iki propolis örneğinin, kimyasal bileşimi, Gas kromotografisi ve kütle spektrometresi kullanılarak (GC-MS) yapılmıştır. Her iki ülke propolisinin kimyasal bileşimleri benzer olup bitki kökeni kavak bitkisinin Aegieros türünü göstermektedir. Örnekler genel olarak flavonoidler, kafeik ve ferulik asidlerinin esterlerini içermektedirler. Tüm örnekler, antibakteriyel, antifungal ve sitotoksik aktiviteler göstermiştir. Bitki kökenlerindeki kimyasal bileşim ve biyolojik aktivitedeki benzerlik gelecekte propolis için Avrupa kalite kontrol kriteri oluşturulurken, Türkiye propolisinin de göz önüne alınabileceğini göstermektedir( Sorkun., K., Velikova., M., and Bankova.,V. )

Propolisin kullanım alanları

Propolis, sağlık için vücut yoluyla alınması gereken 22 besini bünyesinde taşıması açısından içinde bulunduğumuz yüzyılda keşfedilen mükemmel doğal ilaç olarak kabul edilmiş ve önem kazanmıştır. Yaşadığımız yüzyılda bu değerli ürünün antibakteriyel, antifungal, antiviral özellikleri yanında antiinflamatuar, antiülser, lokal anestezik, antitümör, bağışıklık uyarıcı gibi biyolojik aktivite özelliği göstermesi; tıp, apiterapi, beslenme ve biyokozmetik alanında kullanımını yaygınlaştırmıştır.


Propolisin diğer kullanım alanları ise;
Çürümeyi ve bozulmayı önlemek amacıyla gıda sanayinde
Çimlenme engelleyici olması nedeniyle yumrulu bitkilerin saklanmasında
Mobilya sanayinde (Propolis ile cilalanan kemanların 400 yıl sağlam kalarak günümüze kadar ulaştığı görülmektedir)
Pestisit ve fungusit olarak Zirai Mücadelede (Deneme safhasında)

Propolisin Fiziksel Özellikleri

Propolisin Fiziksel Özellikleri

1. Renk, bitki türüne bağlı olarak renk sarıdan koyu kahveye kadar değişir.
2. Propolis 60-70 C de sıvı, 15-25C de mum kıvamında, 25-45 C de yumuşak ve yapışkan, 150C altında ise katı kırılgandır.
3. Propolis etanol, glycol ve suda belirli oranlarda çözünür.
4. Antibakteriyel komponentler genellikle etil alkolde çözülürler. % 70’lik etil alkolde erimiş çözelti olarak tıp alanında kullanılmaktadır.

Propolis Kaynakları

Propolisin yoğun olarak toplandığı bitki çeşitleri, bölgeye ve mevsime göre değişmektedir.



Bal arıları için, :Çam (Pinus spp.), Huş (Betula spp.), Kavak (Populus spp.) , At kestanesi ( Aesculus hippocastanum), Söğüt ( Salix spp.), Kızılağaç (Alnus spp.) , Göknar(Abies spp.) , Erik (Prunus spp.), Karaağaç (Ulmus spp.) Meşe (Quercus spp.), Dişbudak (Fraxinus excelsiork) önemli propolis kaynağı bitkilerdir